UROCZYSTOŚĆ ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO

20.05.2018r

Myślimy często o naszym osobistym życiu religijnym tak, jakby wszystko, co się w nim zawiera, można było zamknąć w indywidualnym odniesieniu człowieka do Boga. To jeden z poważnych błędów. Takie podejście niewiele ma wspólnego z Ewangelią.

O życiu można myśleć i mówić jedynie w wymiarze środowiska. Ono bowiem jest warunkiem jego rozwoju i ono je testuje. Środowisko nie toleruje słabego i tego, kto żyje jego kosztem. Istnieje bowiem wzajemna zależność wszystkiego, co żyje w danym środowisku. Współczesna biologia ma tu wiele do powiedzenia. Ekologia zajmuje się głównie zachwianiem równowagi środowiska i dlatego wzywa do troski o nie.

To samo dotyczy życia duchowego. Kościół jest środowiskiem życia Bożego. Podobnie jak ostatnie pokolenia, biorąc do ręki – w sposób nieodpowiedzialny – chemię, atom czy ludzkie geny, doprowadziły do zachwiania równowagi środowiskowej, co przyczyni się do naszej apokalipsy, tak i siły zła w identyczny sposób uderzyły w równowagę sił ducha. Wmówiono wielu, że to oni decydują o kształcie życia religijnego. Zrezygnowano z ostrych sankcji społecznych, które winny wykluczać osobniki zagrażające życiu w środowisku. Na pierwszy plan wysunięto psychologię i przy jej pomocy zaczęto manipulować ludźmi. Udoskonalono socjologię, aby przy pomocy chorych rozmontować zdrowe środowiska. Analogii jest wiele.

Ratunek jest w powrocie do Bożego zamysłu, w którym życie Ducha udzielone Kościołowi kieruje się prawami zdrowia. Uroczystość Zesłania Ducha Świętego przypomina początek powstania na ziemi środowiska Bożego, promieniującego potęgą życia duchowego. Jak długo szanowano zasady tego życia, tak długo Kościół był autorytetem i promieniował mocą na inne środowiska. Chlubił się tym. Dziś jakby się kurczy, jakby nie miał siły, jakby oddawał pole zagospodarowane przez poprzednie pokolenia. Kryzys ducha dotknął środowiska religijne. Uderzył w rodziny, w parafie, w diecezje, w narody ochrzczone... Jest widoczny w skali świata.

W odpowiedzi na te zjawiska należy zadbać o środowiska religijne, do których należymy i które tworzymy, tak by one wspierały życie duchowe jednostek, by one razem wydawały owoce ducha. Trzeba też, aby te nasze środowiska odkryły ponownie zasadę testowania tego, co zdrowe i mocne, i oparły się temu, co słabe. Duch Święty szuka pomocników. On jest życiem i On czuwa nad jakością życia w Kościele. Może to czynić jedynie o tyle, o ile ludzie zwrócą się do Niego i zechcą z Nim współpracować. Odbudowa środowiska religijnego jest dla Ducha Bożego łatwa i może nastąpić w krótkim czasie. Trzeba jednak, by serca, którym na takiej odnowie zależy, otwarły się na Jego działanie.

ks. Edward STANIEK

 


 

 

Dz 2, 1-11 Wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Kiedy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle spadł z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić.
Przebywali wtedy w Jerozolimie pobożni Żydzi ze wszystkich narodów pod słońcem. Kiedy więc powstał ów szum, zbiegli się tłumnie i zdumieli, bo każdy słyszał, jak przemawiali w jego własnym języku.
Pełni zdumienia i podziwu mówili: «Czyż ci wszyscy, którzy przemawiają, nie są Galilejczykami? Jakżeż więc każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty? – Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszkańcy Mezopotamii, Judei oraz Kapadocji, Pontu i Azji, Frygii oraz Pamfilii, Egiptu i tych części Libii, które leżą blisko Cyreny, i przybysze z Rzymu, Żydzi oraz prozelici, Kreteńczycy i Arabowie – słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże».
. Oto słowo Boże. 

POSŁUCHAJ >>>

 

1 Kor 12, 3b-7. 12-13 Duch Święty źródłem jedności chrześcijan

Czytanie z Pierwszego  listu świętego Pawła do Koryntian

Bacia:
Nikt nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: «Panem jest Jezus».
Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch; różne też są rodzaje posługiwania, ale jeden Pan; różne są wreszcie działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich. Wszystkim zaś objawia się Duch dla wspólnego dobra.
Podobnie jak jedno jest ciało, choć składa się z wielu członków, a wszystkie członki ciała, mimo iż są liczne, stanowią jedno ciało, tak też jest i z Chrystusem. Wszyscyśmy bowiem w jednym Duchu zostali ochrzczeni, aby stanowić jedno ciało: czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni. Wszyscyśmy też zostali napojeni jednym Duchem. Oto słowo Boże.

POSŁUCHAJ >>>

 

J 20, 19-23 Jezus daje Ducha Świętego

Słowa Ewangelii według świętego Jana

Jedenastu uczniów udało się do Galilei na górę, tam gdzie Jezus im polecił. A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. Wtedy Jezus zbliżył się do nich i przemówił tymi słowami:
«Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata».. Oto słowo Pańskie.

POSŁUCHAJ >>>

 

ROZWAŻANIE

Pan Jezus został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga. Mk 16, 19
I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym... Dz 2, 4a

Rokrocznie słyszymy w uroczystość Zesłania Ducha Świętego te słowa, przypominając sobie to, co wydarzyło się w ów pamiętny dzień Pięćdziesiątnicy, kiedy to Apostołowie zostali napełnieni mocą Ducha Świętego, by móc wyjść i głosić prawdę o zmartwychwstaniu Jezusa. Także i my otwierajmy się nieustannie na działanie Ducha Świętego - dajmy Mu się prowadzić, by nie ulegać przeróżnym pożądliwościom oraz stawajmy się Jego narzędziami w dziele duchowej odnowy tego świata.

POSŁUCHAJ >>>

 

Źródło: http://biblijni.pl/czytania/