25 lipca 2021r (Rok B)

XVII Niedziela zwykła

Warunki budowania pokoju, ks. Edward Staniek

Święty Paweł pisze z więzienia do Efezjan: „Usiłujcie zachować jedność ducha dzięki więzi, jaką jest pokój”.

Chciałbym się zatrzymać nad tą wypowiedzią, pisaną w sytuacji trudnej, w obliczu czekającej śmierci. Chciałbym także przypomnieć jedno z niezwykle ważnych zadań, które stoi przed nami: zadanie zabiegania o prawdziwy pokój, czyli o pokój Boży, którego apostołami mają być uczniowie Chrystusa. Tym, co łączy ludzi, jest według św. Pawła pokój. Myślę o duchowej przestrzeni, która istnieje między poszczególnymi osobami w rodzinnym gronie, w pracy, w sąsiedztwie i innych wspólnotach. Owa przestrzeń między ludźmi powinna być wypełniona pokojem.

Gdzie jest Bóg, tam także zawsze jest pokój. Natomiast tam, gdzie jest zło, zawsze jest niepokój. Pokój jest twórczy, niepokój zaś niszczy zarówno człowieka, jak i więzi ludzkie. Święty Paweł pisze, że mamy przestrzeń między ludźmi wypełniać pokojem. Mamy usiłować to czynić, a zatem zależy to w wielkiej mierze od nas.

zobacz więcej

 

2 Krl 4, 42-44 Eliasz rozmnaża chleb

Czytanie z Drugiej Księgi Królewskiej

Pewien człowiek przyszedł z Baal-Szalisza, przynosząc mężowi Bożemu, Elizeuszowi, chleba z pierwocin, dziesięć chlebów jęczmiennych i świeżego zboża w worku. On zaś rozkazał: «Podaj ludziom i niech jedzą». Lecz sługa jego odrzekł: «Jakże to rozdzielę między stu ludzi?»
A on odpowiedział: «Podaj ludziom i niech jedzą, bo tak mówi Pan: „Nasycą się i pozostawią resztki”». Położył więc to przed nimi, a ci jedli i pozostawili resztki, według słowa Pańskiego.Oto Słowo Boże.

POSŁUCHAJ


Ef 4, 1-6 Usiłujcie zachować jedność

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Efezjan

Bracia:
Zachęcam was ja, więzień w Panu, abyście postępowali w sposób godny powołania, jakim zostaliście wezwani, z całą pokorą i cichością, z cierpliwością, znosząc siebie nawzajem w miłości. Usiłujcie zachować jedność Ducha dzięki więzi, jaką jest pokój.
Jedno jest Ciało i jeden Duch, bo też zostaliście wezwani w jednej nadziei, jaką daje wasze powołanie. Jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest. Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich, który jest i działa ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich..Oto Słowo Boże.

POSŁUCHAJ


J 6, 1-15 Jezus rozmnaża chleb

Słowa Ewangelii według świętego Jana

Jezus udał się za Jezioro Galilejskie, czyli Tyberiadzkie. Szedł za Nim wielki tłum, bo widziano znaki, jakie czynił na tych, którzy chorowali. Jezus wszedł na wzgórze i usiadł tam ze swoimi uczniami. A zbliżało się święto żydowskie, Pascha.
Kiedy więc Jezus podniósł oczy i ujrzał, że liczne tłumy schodzą do Niego, rzekł do Filipa: «Skąd kupimy chleba, aby oni się posilili?». A mówił to, wystawiając go na próbę. Wiedział bowiem, co miał czynić.
Odpowiedział Mu Filip: «Za dwieście denarów nie wystarczy chleba, aby każdy z nich mógł choć trochę otrzymać».
Jeden z uczniów Jego, Andrzej, brat Szymona Piotra, rzekł do Niego: «Jest tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, lecz cóż to jest dla tak wielu?».
Jezus zatem rzekł: «Każcie ludziom usiąść». A w miejscu tym było wiele trawy. Usiedli więc mężczyźni, a liczba ich dochodziła do pięciu tysięcy.
Jezus więc wziął chleby i odmówiwszy dziękczynienie, rozdał siedzącym; podobnie uczynił i z rybami, rozdając tyle, ile kto chciał. A gdy się nasycili, rzekł do uczniów: «Zbierzcie pozostałe ułomki, aby nic nie zginęło». Zebrali więc i ułomkami z pięciu chlebów jęczmiennych, które zostały po spożywających, napełnili dwanaście koszów.
A kiedy ci ludzie spostrzegli, jaki cud uczynił Jezus, mówili: «Ten prawdziwie jest prorokiem, który miał przyjść na świat».
Gdy więc Jezus poznał, że mieli przyjść i porwać Go, aby Go obwołać królem, sam usunął się znów na górę.Oto Słowo Paańskie.

POSŁUCHAJ


25 lipca 2021

"Podaj ludziom i niech jedzą, bo tak mówi Pan: Nasycą się i pozostawią resztki." 2Krl 4, 43b

Logika daru jest objawioną zasadą działania Boga tak w Starym jak i w Nowym Testamencie. On sam jest Darem: w dziele stwórczym jako Ojciec, w Jezusie jako Syn Odkupiciel i Zbawca świata, oraz w Duchu Świętym, który uświęca. Ta logika daru jest dla nas nie tylko objawieniem Boga, ale i konkretnym zaproszeniem. Odpowiedzią na dar jest przyjęcie go. Tu jest miejsce dla każdego z nas i możliwość udziału w tej logice. Jestem powołany i zaproszony do tego, aby przyjmować dar Boży. Taka postawa otwartości pobudza mnie samego do tego, bym sam stał się darem. Obdarowanie sobą, na miarę moich możliwości w zależności od różnych sytuacji życiowych i powołania, sprawia, że im więcej daję, tym więcej otrzymuję.
Czy w swoim życiu zbyt mocno nie koncentruje się na sobie i na swoich potrzebach? Czy potrafię szczerze dziękować za Boże dary?

ks. Tomasz Ludwicki SChr

POSŁUCHAJ

 

 

 źródło:

http://www.biblijni.pl/